Deel dit artikel via één van onderstaande kanalen.
Blog pleegouder 'De tandarts en de Tesla'
Blog van een pleegmoeder over gebeurtenissen uit het alledaagse leven met haar pleegzoon.
In de tijd dat Bram, onze pleegzoon, bij ons kwam wonen, was één van de eerste dingen die we te horen kregen, dat Bram het liefst cola dronk.
Dit en het feit dat er weinig gepoetst was, zorgde ervoor dat hij slechte tandjes had. Bij onze eigen tandarts weigerde Bram om zijn mond goed open te doen. Al snel kwamen we terecht bij een speciale kindertandarts, dertig kilometer bij ons vandaan.
Daar werd hij uiteindelijk onder narcose behandeld.
De jaren daarna moesten we iedere drie maanden naar de praktijk komen en laten zien dat we het poetsen serieus namen. Toen het dossier op de computer, van de tandarts, een keer open stond, lazen we: ‘Pleegvader lijkt capabel.’ We lachten besmuikt.
Nadat hij nog een laatste keer onder narcose was behandeld mochten we weer terug naar onze eigen tandarts.
We zien erg op tegen de bezoekjes aan de tandarts daarom hebben we afgesproken, dat we om de beurt mee zullen gaan.
Vandaag is Jochem aan de beurt.
Voor de praktijk staat een Tesla.
Bram is helemaal weg van Tesla’s. Toevallig heeft hij ook een speelgoed Tesla in zijn broekzak. Als de assistente een foto maakt, voor het patiëntendossier, houdt Bram het autootje naast zijn hoofd.
’Van wie is die Tesla die buiten staat?’
De assistente zegt: ‘Die is van ons.’
De mevrouw achter de balie blijkt de vrouw van de tandarts te zijn.
De ogen van Bram worden groot. ‘Mag ik dan even in jullie Tesla zitten?’
De assistente moet lachen en gaat even overleggen met haar man.
Het kan, er is nog tijd voordat Bram aan de beurt is!
De assistente rijdt een rondje, met een glunderende Bram op de bijrijdersstoel.
Wat een fijn begin van het tandartsbezoek!
Maar vervolgens weigert Bram zijn mond open te doen als hij bij de tandarts in de stoel ligt. ‘Hmm, misschien moeten we de volgende keer, eerst doen wat er gedaan moet worden en dan naar de Tesla’, zegt de tandarts.
Een half jaar later ben ik aan de beurt om mee te gaan naar de tandarts.
Bram gaat uit zichzelf op de stoel liggen en doet zijn mond alvast wijd open.
De tandarts polijst zijn tanden, zodat hij er vast aan went, dat er wat in zijn mond gebeurt.
Terwijl de tandarts bezig is, wipt Bram met zijn voet op en neer en knijpt zichzelf in zijn hand. Maar… hij blijft keurig liggen en doet zijn mond niet dicht!
Al snel is de tandarts klaar. ‘En nu?’ vraagt hij.
Nu moet ik naar school’, zegt Bram.
De tandarts kijkt mij vragend aan, hij had verwacht dat Bram naar de Tesla zou vragen.
Ik haal mijn schouders op.
We lopen naar de balie om een nieuwe afspraak te maken.
Opeens zegt Bram tegen de assistente: ‘Als ik het goed deed, dan mocht ik toch weer in de Tesla?’
‘O jee, de Tesla ligt aan de lader en ik heb nu eigenlijk geen tijd.’
Ik voel de teleurstelling van Bram en ik weet dat hij het heel belangrijk vindt dat beloftes worden nagekomen want beloofd is beloofd!
De assistente ziet het ook. ‘Weet je wat, we kunnen de lichtshow van de Tesla aanzetten. Is dat een idee? Dat kan wel.’
De assistente gaat met Bram in de Tesla zitten. Samen met Bram probeert ze de lichtshow op te starten. Het lukt niet.
Snel belt ze haar dochter, die aan het werk is. ‘Weet jij hoe ik de lichtshow van de Tesla opstart?’
Haar dochter snapt er niets van: ’Mam, wat moet jij met de lichtshow?’
‘Ik leg het je vanavond uit’, zegt de assistente.
Het lukt om de show te starten, er speelt muziek, lampen gaan aan en uit, ramen gaan open en dicht. Wat een spektakel!
Dankbaar en blij fiets ik met Bram naar huis.
Jammer dat Jochem de volgende keer mee mag naar de tandarts!